Zugspitze & Alpine Bahn

Eigenlijk zouden we pas in november op vakantie gaan, maar omdat ik op dit moment eigenlijk wel vreselijk toe was aan een "break" besloten we een korte vakantie in te lassen in september. We hebben getwijfeld tussen Tjechie en Beieren. Dat het uiteindelijk Duitsland is geworden heeft er ook mee te maken dat ik als meiske van een jaar of 15 ook in deze streek ben geweest. Het was een van de laatste vakanties met mijn ouders en ik heb aan deze streek goede herinneringen over gehouden. Ik wilde nu wel eens met "grote mensenogen" kijken naar alles dat ik toen heb gezien. Serge was bovendien nog nooit in Duitsland op vakantie geweest (afgezien van Rust en Soltau), dus redenen te over....

Als we die ochtend wegrijden uit Lechbruck am See ziet de lucht er nu niet bepaald stralend uit. Volgens de weervoorspellingen wordt het een frisse en bewolkte dag. Op het allerlaatste moment had ik toch maar mijn winterjas in de auto gelegd, omdat je tenslotte nooit kunt weten..... en omdat Hellen (Sterlet, red.) toch wel heel zorgelijk keek toen ik haar vertelde dat ik mijn winterjas niet mee wilde nemen...en vandaag was ik daar ontzettend blij mee!!!!

Vandaag is ons doel de Zugspitze; de hoogste bergtop van Duitsland (2962 meter). Met een kabelbaan kun je naar boven en daar over vier landen uitkijken (Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en Italië). Via het Oostenrijkse dorpje kan je naar boven. Jammer genoeg is het vandaag wat mistig en zal het zicht dus niet al te geweldig zijn, maar goed... we gaan er voor.......

Beneden bij de Zugspitze...

Dat dachten we tenminste, want eenmaal bij de kassa, vraagt de vriendelijke Oostenrijkse meneer een sommetje van 64 euro voor twee retourtjes met de kabelbaan.... We zijn echt geen knieperds, maar zo'n bedrag voor een uitzicht dat vandaag toch wel wat minder zal zijn..... we twijfelen even, maar besluiten toch maar weer in de auto te kruipen en verder te rijden....

Omdat we vandaag niet zo veel op het programma hebben staan wordt het even improviseren wat onze nieuwe activiteit betreft, maar Serge heeft nog wel iets op zijn verlanglijstje staan..... ergens in Oostenrijk zou volgens hem de langste alpine-baan (een elektrische rodelbaan) moeten staan. Maar waar ook al weer? Het zorgvuldig uitgeprinte papiertje met alle gegevens ligt nog vrolijk thuis ergens te liggen.... vergeten in te pakken.

De telefoon biedt uitkomst.... als eerste bellen we Hans (Blaaskaak, red.). Hans gaat even voor ons Googlelen, maar het wil nog niet zo lukken. Misschien heeft Dennis (Dnzzz, red.) meer geluk..... en inderdaad; even later worden we gebeld.... de langste Alpine baan ter wereld ligt in Imst. Niet eens zover van de lokatie waar we nu te vinden zijn.....

De Alpine-baan zelf zoeken in Imst is zelfs met TomTom weer een hele klus op zich, maar uiteindelijk zijn we dan toch waar Serge wezen wil....

Een echte achtbaan is het niet hoor....

De prijzen zijn heel wat schappelijker (9,30 per persoon voor een retourtje) dan die van de Zugspitze en even later zitten we in het kabelbaantje naar boven.... om straks 3500 meter naar beneden te suizen in een bakkie....

Samen op de kiek in de kabelbaan...

Hoe hoger we komen, hoe kouder het wordt. Had ik jullie al verteld hoe blij ik was dat ik mijn winterjas had meegenomen????

Ach, liefde houd je wel warm......

Omhoog met de kabelbaan, naar beneden met de "achtbaan"......

Ik begin hem toch wel steeds meer te knijpen hoor. Ik heb geloof ik nog nooit in zo'n ding gezeten en straks zit ik meteen in de langste van de wereld. En dan ook nog van zo'n bergtopje naar beneden. Serge maakt al grapjes over hoe ik vast alleen maar remmend naar beneden ga....

En we zijn boven.... en wat is het koud!!!!!!

Voordat ik het weet zit ik in een bakkie en ga ik naar beneden. En ik durf best hard hoor!!! Ik zit niet aan de rem vastgelijmd zoals Serge had verwacht, maar jammer genoeg de mensen voor mij en voor Serge wel.... Dus moeten we steeds even wachten totdat dit stel weer een beetje vooruit is gekropen, zodat wij weer een stukje wat vaart kunnen maken.

De rit zelf duurt een paar minuten, maar is voorbij voordat je er erg in hebt. Verkleumd ben je echter wel!!!

Brrrr, ik heb het zo koud.....

Onderweg moeten we even een kopje koffie drinken om op te warmen.... en even tanken. Toen we net Oostenrijk binnenreden vielen ons de enorme files bij de benzinepompen vlak over de grens op. De benzine is Oostenrijk is namelijk veel goedkoper dan in Duitsland, dus tankt half Deutschland over de grens. Wij tanken in de buurt van Imst, waar het helemaal niet druk is en de prijs bovendien nog veel lager is.....

Goede, oude tijden herleven in Oostenrijk jongens!!!

We rijden door naar Füssen. Een stadje niet al te ver van ons vakantiehuisje. Ik heb hier vroeger vaak gelopen en wil nog wel even terug naar memory-lane....

Op zondag zijn er natuurlijk amper winkels open (behalve de geijkte souvenirwinkels natuurlijk), dus blijven we er niet al te lang hangen. Morgen, als we toch naar de kastelen van Ludwig II gaan kijken, komen we er nog even terug.

Ja Marieke vindt het hier gezéllig!!!

Mollig Chic..... niet echt een naam waar we hier in Nederland voor zouden gaan, toch?

Een heus toilet voor Hunde.....

Terug naar ons vakantiehuisje. Eten doen we vanavond in het nabijgelegen restaurant en gaan wederom vanavond vroeg ons bed in. Berglucht maakt moe!