Woensdag 21 september 2005
|
Kempten & zoektocht naar de Weissensee
Vandaag hebben we niet bijzonder veel op het programma staan; we willen het een beetje rustig aan doen. Op 40 kilometer afstand vinden we het stadje Kempten. De stad is meer dan 2000 jaar oud en staat bekend om zijn Hogescholen.
Het centrum is gezellig en er zijn genoeg leuke winkels te vinden (ik hoor mezelf al juichen!!!).
Serge vindt zelfs een DHL-vliegtuigje....
Kaffe und Kuchen gehoren dazu!
Goh, ze hebben er zelfs Cola Light!
Even passen......
... en in het zakkie!
Een nepkoe.... (links op de foto)
Serge was er ook.... We besluiten weer terug te gaan; ik wil namelijk graag nog terug naar de Weissensee. Het plaatsje vlakbij Fussen, waar ik toendertijd met mijn ouders heb gelogeerd. TomTom kan het echter niet meteen goed vinden, maar nadat we in een boekhandel een gedetailleerde kaart van deze streek hebben bekeken, weten we in ieder geval waar we het moeten gaan vinden. Helaas komt er onderweg een kink in de kabel en is de doorgang door het dorpje Nesselwang "gesperrt". Dat wordt dus omrijden..... en wel een kilometer of veertig. Vreselijk toch?! Maar we maken van de nood een deugd en vinden onderweg prachtige stenen die we meenemen voor onze tuin.
Marieke in actie met stenen....
Serge en steen....
De rest van de stenen die mee moeten.....
We moeten nu een stuk door Oostenrijk rijden en hier in Tirol kom je wel meer van de bergen tegen dan in de Algau waar wij zitten....
Onderweg komen we loslopende koeien tegen. Dat wil zeggen, ze grazen overal waar ze willen. Er zitten geen hekken om de weilanden heen, dus af en toe steekt er wel eens eentje over. Voor Serge de perfecte gelegenheid om eens van dichtbij kennis te maken met een Tiroler koe.....
Aanvankelijk wil deze koe nog niet zo veel van deze Nederlander hebben.....
Dus maakt Serge op een klein afstandje wat kiekjes.....
Maar nu heeft Serge de nieuwsgierigheid van de koe toch wel gewekt....
Hij poseert gewillig
En komt ook heel dichtbij....
We steken even later de grens weer over en vinden uiteindelijk zelfs de Weissensee!!!!
Dat is 'm nou!
Dit is het bewijs!
Ik vind er zelfs een kat..... die moet natuurlijk geaaid worden...
Het huis waar we ooit logeerden... Onze maagjes beginnen ondertussen aardig te knorren en we besluiten om een restaurant in het dorp waar we logeren uit te proberen. Het eten smaakt ons prima en rond een uurtje of acht arriveren we weer in ons huisje. |