| Vandaag
was het vroeg eruit want er stonden 2 parken op het programma, namelijk Dorney
Park & Knoebels
. In Dorney Park moesten we eerst onze seasonpass ophalen. Dit had wat meer voeten in de aarde dan dat we aanvankelijk hadden kunnen denken. Toen we bijna aan de beurt waren (lees na 3 kwartier wachten) hielden alle computers ermee op. De dienstdoende manager kwam erbij en ging de computers rebooten totdat hij scheel zag en dat schoot dus niet echt op. Ik vroeg de beste man of we geen entree kaartje konden krijgen voor het park en dan later onze pasjes op konden halen? Nou zei de beste Dorney Park man dat als we naar binnen wilden dat we dan maar een kaartje moesten kopen aan de kassa. (!) Yiks! Dit had ik niet gedacht van een park uit de Cedar Fair groep. Steeds meer mensen in de rij begonnen zich er tegenaan te bemoeien en vonden mijn idee een prachtig idee alleen de Dorney meneer dacht er anders over. Na ongeveer 10 minuten had de Dorney meneer een goed idee, wat nu als wij allemaal het park ingingen en later terug kwamen voor de Season Pass. (!) schiet mij maar lek. Onze pret kon beginnen in Dorney Park. Als eerste natuurlijk even Hydra - The Revenge doen. Natuurlijk helemaal frontseat he? Dat is de enige plek naar mijn mening op een floorless. Ik vind het een super coaster, vooral de inversie voordat je uberhaupt al de lifthill op gaat. Fantastisch element! Vervolgens even de rest van de coasters afgefietst in Dorney Park om vervolgens onze seasonpass op te halen. De seasonpass computer deed het prima en 10 minuten later hadden we onze pasjes en kon onze reis naar Knoebels beginnen. Na 2 uur rijden en via flink wat slingerweggetjes kwamen we ergens midden in de bossen aan bij Knoebels. Eerst dachten we dat we verkeerd waren gereden want we stonden praktisch met onze auto midden in het park geparkeerd. Niets was minder waar, dit was normaal in Knoebels omdat dit park geen echte entree kent. Het is eigenlijk meer een soort camping op z'n Amerikaans met door het hele bos heen allerlei attracties en eettentjes. De gemoedelijke sfeer zoals ik hem al eerder kende uit Dollywood hing hier ook. Het was bijzonder aangenaam vertoeven in Knoebels mede ook omdat je moet betalen per attractie en die prijzen zijn goed te doen in Knoebels. The Phoenix is een sublieme houten coaster die maar blijft gaan en gaan en flink wat airtime momenten kent. Ook hier het bewijs dat het allemaal niet sneller en hoger hoeft om spectaculair te zijn. Veel had ik al over het Haunted House gehoord, volgens velen moest dit 1 van de beste van de USA zijn. Na 1,20 dollar te hebben neergelegd mochten we het Haunted House in, tjee er kwam geen eind aan de schrikeffecten en aan het Haunted House. Dit is echt een joekel wat je het beste kan omschrijven als een uit de kluiten gewassen kermis spookhuis maar dan met verschrikkelijk veel theming en effecten. De 2e coaster die het park kent is de Twister en dat was al gelijk een lust voor het oog om te zien. Overal waar je keek zag je bochten hout, heel veel hout. Ook de Twister is een heerlijke houten achtbaan zoals ik ze graag zie. Lekker wild maar gelijktijdig een leuke ritervaring die op je lachspieren werkt. Fred en ik zijn beide in een paar uur tijd enorme fans geworden van Knoebels en ik zal hier zeker nog eens terugkomen want ik wil ook nog wel eens de sfeer meemaken als alles verlicht is in de avond uurtjes. Inmiddels zijn we al aangekomen in Hershey omdat we morgen naar Hershey Park gaan dus we zijn er al helemaal klaar voor. Hier de fotos van een fantastische dag met links en rechts wat commentaar. 
Steel Force komt nog even voorbij.
|
