We verblijven in het pitoreske Ratiborske Hory. Een gehucht met een paar huizen, een kerkje en een buurtsuper waar we elke ochtend onze broodjes halen. Het is op loopafstand en voor omgerekend 2 euro hebben we een tas vol broodjes.

Allereerst even wat kiekjes van ons fraaie huisje. Voor nog geen 440 euro mochten wij hier 12 dagen vakantievieren. Toegegeven; van tevoren hadden wij zo onze twijfels over de wijze van reserveren en sleutel ophalen, maar die zijn nu toch wel verdwenen als sneeuw voor de zon.

De woning is fris en schoon en van allerlei gemakken voorzien. Het ligbad, zoals aangegeven op de site, is er echter niet te vinden, maar gemist hebben we het niet. Er is een douchecabine, een wasmachine, een oven, voldoende serviesgoed en drie slaapkamers met ieder twee bedden. Een ruime tuin, een hek om het gehele perceel heen dat we af kunnen sluiten en satelliet-TV. Helaas valt dit nog wel tegen: de kanalen die we kunnen ontvangen zijn bijna allemaal van die Homeshopping-zenders. De leuke kanalen zijn gecodeerd.

Vandaag besluiten we in de buurt een en ander te gaan verkennen. Het plaatsje Tabor ligt op zo'n 8 kilometer afstand. Gisteren hebben we al wat boodschappen gedaan in de supermarkt even buiten Tabor, maar vandaag willen we het stadje zelf gaan bekijken.

Tabor ligt in de Zuid-Bohemen en is uit historisch oogpunt een belangrijk stadje. Het ligt aan de weg van Praag naar Linz (Oostenrijk). De oude kern van de stad is nog goed intact en trekt flink wat toeristen.

De straatjes doen heel buitenlands aan. Ze zijn smal en de huizen kleurrijk.

Het stadsplein is werkelijk prachtig om te zien: het gotische raadhuis, de kerk en vele prachtige panden die nu dienst doen als restaurant. Onder de straten loopt een doolhof van onderaardse gangen die in de tijd van de Hussieten-oorlogen als schuilkelder dienden.

Winkelen in Tabor valt wel wat tegen. Er zijn een paar kleine snuisterijwinkels te vinden in het oudste gedeelte van de stad. In een grote straat die leidt naar de stadskern vinden we nog meer winkels en een winkelcentrum. De opzet van zo'n winkelcetrum vind ik maar vreemd; het lijkt op het eerste gezicht op een warenhuis, maar het blijken allemaal afzonderlijke verkopers te zijn die in dezelfde ruimte hun spulletjes verkopen.

Op de bovenverdieping vind je een aantal "losse" winkels, maar het aanbod is niet wat wij verwende toeristen gewend zijn.

De mol, Krtek (wat in het Tsjechisch ook gewoon mol betekent), is wereldberoemd. Als klein kind heb je hem vast wel eens gezien op de buis. Het molletje is getekend door Zdenek Miler en is ooit bedoeld om "volwassen-thema's" begrijpelijk en toegankelijk te maken voor kinderen. Voor mij een stukje jeugdsentiment; ik moet er dan ook zeker mee op de kiek!

Volgens de boekjes is op loopafstand van het centrum, de pelgrimskerk en klooster Klokoty te vinden. Het zou een prachtige rozentuin hebben. Goed gemutst gaan we dan ook op pad. Mijn conditie is nu niet bepaald geweldig te noemen, maar dingen die op loopafstand zijn, moeten te doen zijn, toch?

Via een wat onduidelijke bewegwijzering komen we bij de burcht aan, maar dat is niet onze eindbestemming. We besluiten een dame die haar hond uitlaat te vragen naar de weg naar het klooster. Volgens haar is het nog wel even lopen; ze wijst vaag wat in een bepaalde richting en wil ons wel een stukje voorgaan.

Via talloze trapjes naar beneden (die we straks dan ook weer op moeten!) raken we steeds verder weg van Tabor. In de verste verten zien wij niets dat op een klooster lijkt. Na een half uur lopen besluiten we om te keren en per auto het klooster te gaan zoeken.

Zelfs met de auto was het lastig om het klooster te vinden. "Op loopafstand" in de boekjes is voor ons dus niet echt op loopafstand. Het ligt toch wel een behoorlijk stukje buiten het centrum.

Jammer genoeg valt de trekpleister ook wat tegen. De prachtige rozentuin blijkt een wat overdreven omschrijving voor de paar rozenstruiken die in de tuin te vinden zijn. Erg veel valt er niet te zien. Een mooi kerkje is het wel.

Rozen......

Een bijennest.....

We pakken en de auto en gaan nog wat omgeving verkennen. TomTom brengt ons op plekjes waar we anders niet snel zouden kunnen komen. TomTom beweert zelfs dat we over deze brug kunnen rijden om weer naar Tabor te komen. Ik wil TomTom niet geloven, zeker niet als ik te voet deze brug heb bewandeld.........

Via een omweg, door de prachtige landelijke omgeving van Tabor (met enorm veel appelbomen), rijden we weer naar het stadje zelf om wat te gaan eten.

We strijken neer bij Beseda, een restaurant op het plein. Eten in Tsjechie is echt spotgoedkoop; voor zo'n 6-8 euro de man, heb je een voor-, hoofd- en als je het nog op kan, een nagerecht. De kwaliteit is ook prima; ik heb nog niet kunnen ontdekken waar al die verhalen over het "niet zo lekkere eten" vandaan komen.