Vandaag is het 11 september en dat is in Amerika goed te merken. De televisiebeelden uit New York laten een speciale herdenkingsceremonie zien en hier in New Orleans wordt een speciale dienst gehouden in de St Louis Cathedral. Vreemd om twee jaar later weer in Amerika te zijn.

Ja, als ons ergens het eten goed bevalt, dan komen we er natuurlijk vaker! Ook vandaag doen we Johnny PoBoys weer aan voor het ontbijt. Deze ochtend gaan we naar één van de drie begraafplaatsen die de kern van New Orleans rijk is. In totaal zijn er 48 van deze begraafplaatsen in de totale stad te vinden. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen staat te springen om op zijn vakantie een begraafplaats aan te doen, maar in New Orleans zijn ze net iets anders, dan anders.

Omdat New Orleans 1,5 meter onder de zeespiegel ligt, worden de doden in huisjes boven de grond begraven. De begraafplaatsen worden ook wel "de Steden der Doden" genoemd. Het gebruik om bovengronds te begraven is een combinatie van folklore en noodzaak Aanvankelijk begroef men in New Orleans haar doden ondergronds, maar de graven waren te ondiep door de hoge grondwaterstand. De kisten gingen letterlijk drijven op de moerassige ondergrond. Uit respect voor haar doden is men aan het einde van de 18e eeuw begonnen met het bovengronds begraven. Ook al zijn de nieuwere begraafplaatsen iets buiten de stad hoger gelegen en is de noodzaak niet echt aanwezig, vindt nog steeds 90% van alle begravenissen bovengronds plaats. Gewoon omdat men dat nu eenmaal zo gewend is. 

Het is een vreemd gezicht, die wirwar van bouwwerken. Sommige graftomben zijn werkelijk prachtig, terwijl anderen er vervallen bijliggen. Deze begraafplaats is nog steeds in gebruik, op sommige plekken kom je zeer recente data tegen.

 De oudste begraafplaats is St. Louis nummer 1, welke in 1789 is opgericht. De voodoo koningin Marie Laveau en voormalig en eerste zwarte burgemeester van New Orleans, Ernest Morial, liggen daar begraven. Toeristen wordt nadrukkelijk afgeraden op eigen houtje de begraafplaatsen te bezoeken, omdat de smalle paden en tomben gemakkelijk schuilplaatsen bieden aan overvallers. Serge en ik hadden echter geen zin om achter zo'n groep toeristen en een gids aan te hobbelen, dus besloten we toch maar op eigen houtje te gaan. Bovendien was het tien uur 's ochtends.... hoeveel overvallers zouden ons op dit tijdstip willen lastigvallen??? Op het moment dat we aan komen lopen, stroomt er net een bus met toeristen leeg. Met 60 andere potentiële slachtoffers om ons heen, voelen we ons meteen een stuk veiliger :)

Onze volgende stop is de French Market. Hier ligt de oorsprong van New Orleans, lang voor haar Franse tijd, toen de Indianen hier nog handel dreven. Tegenwoordig is er bijna niets authentieks meer te vinden: de hallen zijn gevuld met wat groente en fruitstalletjes en een enorme vlooienmarkt die overduidelijk op de toerist gericht is. Ze verkopen bijna allemaal hetzelfde....

In New Orleans is een IMAX theater te vinden en aangezien ik nog nooit een film in IMAX-formaat heb gezien, besluit ik dat het vandaag tijd word om dat maar eens te gaan doen. Onze keuze valt op de film "Lewis & Clark: Great Journey West". Lewis & Clark onderzochten in 1803 in opdracht van de toenmalige president, of het mogelijk was om via de rivieren Missouri en Colombia naar het Pacifisch gedeelte te reizen (in plaats van via de zee), zodat de Amerikaanse handelaren een betere handelsroute zouden hebben om te kunnen concurreren met de Britse handelaren die vanuit Canada naar het Zuiden afreisden.

De zware tocht begon in St Louis en eindigde twee jaar later toen ze na vele ontberingen eindelijk de Pacifische Oceaan in zicht hadden. Bij terugkomst in St Louis hadden ze 8000 mijl aan terrein in kaart gebracht en belangrijke nieuwe informatie over het land, de natuurlijke bronnen, flora en fauna en de bevolking verzameld.

De film is werkelijk prachtig om te zien en bovendien dus ook nog behoorlijk leerzaam. Het grote formaat van de film en het scherm, geven je het gevoel dat je onderdeel uit maakt van de film. Een hele aparte ervaring!

Naast het IMAX-theater is de Audubon Aquarium of the Americas te vinden.

In dit aquarium tref je de diverse vissen en andere dieren die in het Zuiden van Amerika te vinden zijn. Er is een gedeelte ingericht als tropisch regenwoud, waar je ondermeer piranja's en onderstaande papegaaien tegenkomt. Een tentoonstelling over de diverse kikkers die Amerika rijk is, de witte alligator die zo typerend is voor Louisiana en natuurlijk haaien.....

Een mooi aquarium, ook al is het een beetje aan de prijs. We hebben ons hier vanmiddag prima vermaakt. Tijd om nog wat te gaan shoppen in New Orleans en onze buikjes te vullen, voordat we naar het hotel terug gaan.

Morgen rijden we weer terug naar Atlanta; de laatste lange autoreis van deze vakantie.