Zo’n eerste dag zit je nog niet helemaal in je ritme en word je op de raarste tijden wakker. Om een uur of zeven kruip ik uiteindelijk mijn bed maar eens uit; we hebben vandaag genoeg te doen. Na een ham & cheese omelet bij Denny’s, stappen we in de auto om naar het centrum van Atlanta te rijden.

De CNN-tour staat vandaag als eerste op het programma. Voor het luttele bedrag van $ 8.00 mag je een kijkje nemen achter de schermen van deze nieuwszender, nadat de mensen van de beveiliging een kijkje hebben mogen nemen in jouw zakken en je door een metaaldetector bent gelopen. Foto’s nemen is na de eerste ruimte niet meer toegestaan…

Veel spectaculairs krijgen we verder ook niet te zien; achter een glazen wandje mag je kijken hoe het nieuws wordt verzameld en uiteindelijk wordt uitgezonden. Met weinig enthousiasme wordt het standaardverhaaltje door onze gids opgelepeld en een drie kwartier later worden we geloosd in het souvenirwinkeltje…

Naast het CNN-gebouw is het Centennial Olympic Parc te vinden, dat speciaal voor de Olympische Spelen, die in 1996 in Atlanta gehouden zijn, is gebouwd. Ook hier moet ik echt moeite doen om de schoonheid er van in te zien; met zo weinig groen mag het in mijn ogen eigenlijk geen park meer heten….

We laten ons natuurlijk niet ontmoedigen en besluiten een volgende publiekstrekker in Atlanta aan te doen: World of Coca Cola. In mijn visioenen zouden we een rondleiding krijgen in de fabriek waar Coca Cola gefabriceerd wordt (Coca Cola komt namelijk uit Atlanta), maar de werkelijkheid is anders….. het is één grote Coca Cola verzameling, met nostalgische flesjes en reclamemateriaal. Een happy family reclamefilmpje van 10 minuten sluit het “educatieve” gedeelte op de derde verdieping af. Gelukkig is er op de tweede verdieping wel iets naar mijn gading te vinden… gratis cola proeven...

Via een grappig effect, waardoor het net lijkt dat de cola in jouw glas wordt geschoten, mag iedereen zich tegoed doen aan Coca Cola. Een zaaltje verderop mag je proeven van allerlei andere produkten die onder de vleugels van Coca Cola worden geproduceerd en in de rest van de wereld worden gedronken. Ik benut deze mogelijkheid natuurlijk zonder aarzeling en sloeber het nodige vocht naar binnen. Van de Lychee Mello had ik beter kunnen afblijven, maar gelukkig kan ik die vreselijke smaak van lychees met notensmaak wegspoelen met de overheerlijke Fanta-variant met raspberries :) Weloverwogen zijn de toiletten ook aangrenzend aan deze ruimtes te vinden……

Op de eerste verdieping  is (je raadt het al) natuurlijk weer een souvenirwinkeltje te vinden. Voor de Coca Cola verzamelaar moet het waarschijnlijk echt het paradijs zijn, maar ik geef geen dollar uit om met kledingstukken te gaan lopen met een levensgroot Coca Cola merk er op. Ik ben natuurlijk wel te porren voor een kerstbal in de vorm van een colaflesje en een originele opener die je aan je wand kan hangen. Verder verdienen ze aan mij niets, want met de toegangsprijs van $ 6.00 heb ik al genoeg betaald voor mijn cola…. (ons bent zuunig..)

We besluiten eens verder te gaan kijken wat Atlanta nog te bieden heeft. Iedere grote stad heeft toch wel een centrum waar je even lekker kunt winkelen, zou je denken. Maar wellicht heb ik niet goed gekeken, want ik kon natuurlijk niets vinden. Afgezien van “The Underground”, waarvan de naam iets spannends doet vermoeden, maar het in werkelijkheid een verzameling toeristenvalwinkeltjes betreft die in de ondergrondse zijn gebouwd betreft, heeft Atlanta niet veel qua centrum te bieden. Zelfs Macy’s is vertrokken; de naam is nog wel op het grote pand te vinden, maar de winkel is verdwenen. De helft van de gebouwen en straten in het centrum heeft iets van “Peachtree” in hun naam, alsof ze niets anders konden bedenken….

In het Westin Peachtree Plaza Hotel kun je een restaurant vinden, dat ronddraait terwijl je eet. De prijzen op de menukaart zijn voor ons arme toeristen niet te betalen, maar gelukkig is er ook met de zuunigen onder ons rekening gehouden: voor $ 4.00 (vandaag een speciale aanbieding), mogen we naar de bovenste verdieping waar de uitkijkpost is te vinden. In een glazen lift gaan we naar boven en doorgewinterd als we misschien op het gebied van achtbanen en hoogtes mogen zijn: deze lift is echt eng! Ook al heb je nooit last gehad van hoogtevrees: hier krijg je het! Vanaf deze hoogte is Atlanta best een mooie stad om te zien, maar het is een beetje een stad zonder echte charmes.

Tijd om de auto maar weer eens te pakken en op zoek te gaan naar het Atlanta History Center. We hebben echt ontzettend moeten zoeken en zijn talloze malen verkeerd gereden, om er uiteindelijk rond een uur of half 3 te arriveren. Het Atlanta History Center ligt aan de buitenrand van de stad en is een museum, waar onder meer buiten een oude heren-boerderij, slavenbarakken en een mansion te vinden zijn. Binnen zijn er diverse tentoonstellingen; waaronder de geschiedenis van Atlanta, de staat Georgia en “the South” en alles over de Civil War tussen het Noorden en Zuiden van de VS. Slavernij, KuKluxKlan, het rascisme en de rellen in de jaren zestig... alles komt aan bod.

Zelfs de fakkel van de Olympische Spelen is er te vinden. Ik moet toegeven dat ik het een prachtig museum vind; de tentoonstellingen zijn echt van een bijzonder mooie kwaliteit met veel origineel materiaal uit de diverse periodes. De toegangsprijs is niet mis $12.00, maar:

General admission includes the Atlanta History Museum and gardens and tours of our two Historic Homes, Swan House and Tullie-Smith Farm.

Helaas voor ons is men momenteel bezig met de restauratie van Swan House, dus kunnen we alleen aan de buitenkant een kijkje nemen. We krijgen echter wel een rondleiding in de Tullie-Smith Farm door een oudere dame in nostalgische kledij. Foto’s maken mag echter niet….

Doordrongen van de roerige geschiedenis die het Zuiden van de Verenigde Staten heeft gekend, wordt het tijd voor wat meer luchtige ontspanning: even winkelen in een Amerikaanse mall.

Een hapje eten kan daar ook altijd prima, dus dat doen we dan ook maar. Die avond pakken we onze koffers weer in; morgen vertrekken we naar Nashville.