Vandaag dus weer een pittig autoritje, maar een mooie stad in het vooruitzicht. Via de uiterst saaie I-55 komen we rond een uur of 5 aan in New Orleans. Onderweg zijn we ontzettend veel "lovebugs" tegengekomen. De naam klinkt misschien lief, maar in werkelijkheid is het ronduit smerig hoeveel van die vieze beesten er rond de moerassen rondvliegen en het nodig vinden om op je autoruiten en motorkap te gaan zitten. (ter illustratie zie foto linksonder). 

Bij de staatsgrens hebben we weer de nodige hotelcoupons weten te bemachtigen en nu moeten we nog een hotel vinden wat ons aanspreekt. Mij lijkt het wel wat om in een hotelletje te kruipen in het French Quarter, de oude binnenstad van New Orleans. Als we met onze couponnetjes bij het eerste hotel aankomen en de receptionist diep zucht op onze vraag of we de kamer misschien eerst mogen zien, bekruipt ons al het gevoel dat ze hier niet staan te springen om toeristen die korting willen op een kamer. Als hij ons meldt dat hij alleen nog kamers zonder ramen heeft, bedanken we vriendelijk voor de eer. Een paar straten verderop, proberen we het nogmaals in Hotel St Marie. Hier is het geen enkel probleem om de kamer van te voren te bezichtigen. We zijn zeer tevreden over onze fraaie kamer en zullen hier met plezier de komende drie nachten doorbrengen (voor de prijs van een Motel 6 kamer wel te verstaan!).

Tijd om wat te gaan eten en alvast wat van de stad te verkennen. Onze auto wordt in de parkeergarage van het hotel geparkeerd, die hebben we voorlopig toch niet nodig; alles zit hier op loopafstand. De straten van het French Quarter zijn werkelijk schilderachtig mooi. Overal vind je fraai gekleurde gebouwen met smeedijzeren balkons, waaraan weer talloze potplanten hangen. Koetsjes met paarden er voor zijn hier geliefd door toeristen, maar ik houd er niet van. Ik neem liever de benenwagen, dat is goedkoper en meer diervriendelijk. 

Je voelt meteen dat je hier dichtbij het water zit (Mississippi, Golf van Mexico); de zwoele warme en vochtige lucht voelt als een warme plakkerige deken op je huid. Op de Moonwalk (heette al zo voordat Michael Jackson er mee begon) kun je langs de rivier wandelen, vooral 's avonds is het er prachtig.  Er zijn hier genoeg raderboten te vinden; morgen gaan we eens kijken of we een boottochtje kunnen maken.

Souvenirs zijn in New Orleans volop te vinden. De straten van de French Quarter zijn goed vertegenwoordigd met winkels die uitpuilen met T-shirts, hete sauzen, beeds (glimmende kralenkettingen die gebruikt worden tijdens Mardi Gras, het carnavalsfeest) en natuurlijk alles dat maar met Voodoo te maken heeft. Voodoo werd door de Afrikaanse slaven meegebracht naar de Verenigde Staten en werd in New Orleans door de legendarische Voodooqueen Marie Laveau uitgedragen.

En natuurlijk heeft New Orleans ook een casino. Hier hoeven we gelukkig geen entree te betalen. Het geurtje, de geluiden.... heel even waan ik me weer in Vegas. Het ziet er zelfs naar uit dat ik ga winnen vanavond, maar natuurlijk had ik beter moeten weten... Maar gelukkig kan ik een gokje wagen zonder mijzelf op het spel te zetten :) Vanavond eten we in Harrahs en genieten we van het lekkere buffet, waar vooral de toetjes bij mij favoriet zijn.

Tien minuutjes lopen en ons hotel is weer in zicht. Het is al laat en de hoogste tijd om te gaan slapen.