Het is donderdagmorgen en om half zeven gaat de deurbel. Fris en fruitig staat Ian, onze Schiphol-chauffeur voor onze deur. Vandaag begint onze reis; om acht uur hebben we met Dennis en Fred afgesproken op het vliegveld en wonder boven wonder lopen we elkaar voor de vertrekhal al tegen het lijf. Het inchecken verloopt zonder al te veel problemen, zodat we daarna nog even de tijd hebben om te winkelen. Zonnebrillen, sloffen sigaretten, een geurtje en een ontbijtje bij de Mc Donalds; de "simple bare necessities of life" zogezegd. 

Om iets over elven (iets later dan gepland) verlaten we dan eindelijk de Nederlandse bodem en landen we een dikke acht en half uur later op het vliegveld van Chicago, O'Hare. Het eten op de vlucht was niet verkeerd, maar het aanbod van films was ronduit rampzalig en op een gegeven moment heb je de Flair ook wel eens een keer uit. En als slagroom op mijn toetje vliegen we vanaf Chicago zo ook nog fijn een stukje naar de Westkust, nog eens vierenhalf uur.....

Gelukkig zijn we snel door de douane en hebben we zelfs nog even de tijd om een heerlijk sigaretje te roken buiten de deuren van O'Hare. 

Dan volgt nog een intensieve controle door de security en we beginnen aan ons laatste vliegtripje. Gelukkig is het uitzicht op deze route echt prachtig; want de films zijn exact hetzelfde als tijdens onze eerste vlucht. Aan eten wordt jammer genoeg niet echt gedacht; een binnenlandse vlucht is schijnbaar peanuts voor de gemiddelde Amerikaan, maar deze gemiddelde Nederlander heeft toch wel een knorrend maagje hoor! Gelukkig kunnen we voor een vriendenprijsje een ceasarsalade aanschaffen, zodat we nog niet helemaal in de verleiding komen om aan de medepassagiers te gaan knabbelen. 

Om half zes zijn we dan eindelijk op de plek van bestemming geland: San Francisco. De auto bij Alamo is snel geregeld; alleen hebben we wat moeite om hem te vinden op de parkeerplaats, waarschijnlijk omdat hij zo "klein" is..... De dame achter de balie wilde ons namelijk graag een upgrade aansmeren, want volgens haar was deze auto toch veel te klein voor vier mensen en hun bagage. Nou, deze vier mensen pasten er prima in hoor!!

Serge brengt ons naar ons Motel 6 voor de komende drie nachten, gelegen in San Mateo, iets buiten San Francisco, omdat hotels in de stad zelf schrikbarend duur zijn. Bovendien zijn Serge en ik hier al twee keer eerder geweest en waren onze ervaringen hier positief.

De fut is er bij aankomst wel helemaal uit; we hebben geen zin meer om in de auto te stappen en wat te gaan eten, maar toch zouden we nog wel wat lusten. We besluiten de gok te wagen en bestellen iets bij de bezorgchinees, met white rijst natuurlijk. Een half uurtje later is het er dan ook en meneer de chinees heeft zelfs bordjes en bestek meegenomen. 

Na een reis van meer dan 17 uur duikt iedereen op tijd zijn/haar bed in... morgen gaan we de stad in.