Die ochtend komen we per toeval in Dianna's Diner terecht, omdat we wel eens ergens anders wilden ontbijten dan bij de Perkins. De croissant met ham en kaasomelet en het verse fruit smaakt overheerlijk; en dat voor maar $3,95!!! We hebben een nieuw ontbijtadres gevonden!!!

Vandaag is het de laatste dag in Sandusky, voor ons alle zes. Hierna vliegen Ron en André door naar de westkust en zetten wij het op een rijden naar Cincinnatti. We hebben gisteren amper de helft van het park gezien, dus vandaag proberen we alles te doen, wat we gisteren hebben overgeslagen.

De Demon Drop; mij al bekend van mijn vorige vakantie, waar hij in Six Flags Georgia onder de naam Free Fall door het leven gaat. Het bakje waar je met z'n vieren in kan zitten wordt in de hoge toren omhoog getakeld en in een soort van vrije val naar beneden gedropt.

Dan naar Gemini: de coaster die van hout lijkt, maar eigenlijk van metaal is. Het is een zogenaamde "racer", wat betekent dat er twee treintjes vanaf het station vertrekken die als het ware tegen elkaar racen onderweg. 

Serge maakt even wat foto's van Dragster..... en wordt even later vriendelijk verzocht weer achter het hekje te gaan staan...

Cedar River Lines... het klinkt als een mooie gelegenheid om wat kiekjes van het park te schieten vanaf het water, maar niets is minder waar. Omdat het gevaar zou kunnen opleveren, mogen we aan boord van het bootje geen foto's maken..... en blijft het dus bij die ene foto. Wat precies de achterliggende gedachte is achter het verbod op fotograferen onderweg, is mij ook na afloop van de vaart niet duidelijk. Misschien verbergen ze wel een ontzettend geheime nieuwe attractie onderweg.... ;)

Het boottochtje duurt ongeveer 5 minuten, maar voor mijn gevoel ijzig lang. Onze gids ratelt zijn standaard "grappige" verhaaltje af en ik vind het bijna gênant, want ik kan niet om zijn flauwe grappen lachen.

We lopen door het Western gedeelte, waar onder andere deze tonnetjes te vinden zijn... met trilplaat. Wat ene genot om je vermoeide voetjes hier op te zetten zeg!!!

De mijntrein, Cedar Creek Mine Ride om precies te zijn. Deze baan is zo stil; je hoort hem niet rijden. Een behoorlijk lange en leuke rit.

The Guessing Game. Het is de bedoeling dat de medewerker jouw leeftijd (op 2 jaar na) of jouw gewicht (op 2 pound na) nauwkeurig raadt. Dennis wil het er wel op wagen en....... inderdaad, de medewerker heeft het fout, wat resulteert in een Spongebob voor Dennis. Serge hoeft niet zo nodig op de weegschaal, maar als we allemaal een dollar inzamelen wil hij het er wel op wagen. De medewerker weet het nu op 1 pond na te raden, dus geen Spongebob voor Serge.

Mean Streak. Het klinkt wat gemeen en dat blijkt deze coaster ook te zijn. Dat is tenminste mijn ervaring na ene ritje in deze woodie. Het feit dat je op de first-drop wordt afgeremd vond ik al bizar.... en gedurende de rest van de rit worden je ingewanden eens even lekker door elkaar gehusseld. Pijnlijke ervaring..... ik vond het maar niets...

Het loopt tegen twee uur en ze delen weer stempels uit voor Dragster.

Terwijl de rest van het gezelschap genoegen neemt met één stempel (zoals het ook gewoon hoort ;)), zijn er natuurlijk altijd mensen die meer willen..... en tegen de regels in een tweede stempel halen. Om hun identiteit niet prijs te geven zijn ze hieronder enkel afgebeeld met hun handen :)

De Iron Dragon; een suspended coaster, waarbij je dus in een bakje onder de track hangt.

De fut begint er langzaam een beetje uit te raken......

Terwijl Fred, Dennis en André in de rij gaan staan voor een frontseat-ritje Mantis (een stand-up), gaat de rest een kopje koffie drinken. Dat is ons gisteren ook goed bevallen. Het wachten op de heren duurt behoorlijk lang; de rij bij Mantis is niet kinderachtig... maar zo in het zonnetje is het wachten helemaal niet erg.

Als de drie heren weer terugkomen moet er natuurlijk nog even een kopje koffie met bijbehorende koek worden gegeten, voordat we weer verder kunnen....

Na een ritje in de Wildcat (een wilde muis, die echt ontzettend leuk en soepel is) en Wicked Twister (die ik gisteren had overgeslagen), is het tijd voor een laatste rit in Dragster. Aangezien bepaalde personen een tweede stempel hadden, besloot de rest op de tribune op hen te wachten, terwijl ze een ritje frontseat gingen doen....

Na een uurtje wachten was het dan eindelijk zo ver: Serge en Dennis zetten zich schrap voor hun laatste ritje Dragster van deze vakantie.

En... weg zijn ze!!!

Het zit er voor ons op hier in Cedar Point; we hebben alles gedaan wat we wilden doen. We hebben twee heerlijk zonnige dagen gehad, met een minimale drukte en maximale inzet van personeel en materieel... wat wil je nog meer? Menig pretpark kan hier een puntje aan zuigen, want in Cedar Point is het werkelijk fantastisch geregeld! De merchandise is goed; de prijzen zijn goed.... zo verwonderlijk is het dus niet dat Cedar Point is uitgeroepen tot Best Amusement Park in the World en dat voor het zesde jaar achtereen.

Het lijkt ons gezellig om de laatste avond met zijn zessen af te sluiten met een etentje aan het meer en na enig zoeken vinden we Damons Grill. Een prachtig uitzicht vergezeld ons tijdens een heerlijk etentje, want heerlijk was het, ondanks dat Ron's hoofd op onderstaande foto wellicht anders doet vermoeden.

Ron en André moeten morgen al vroeg op; om kwart over zeven verlaten ze het hotel om naar Cleveland te rijden vanuit waar ze gaan vliegen. We nemen die avond al vast afscheid.