We zijn vroeg wakker die ochtend: om half vijf besluit ik maar uit bed te gaan, want ik doe echt geen oog meer dicht. En wat is er nu mooier dan wakker te worden door even te forummen met een kopje koffie en sigaretje erbij? Drie uur later zitten we aan het ontbijt bij Hobees; een restaurant vlak naast ons motel.

Na een stevig ontbijtje, met nog meer koffie, stappen we in onze minivan en rijden naar het centrum van San Francisco. We parkeren hem in een parkeergarage aan Fisherman's Wharf en gaan met de benenwagen verder. Op Pier 39 zijn nog niet alle winkels open (om 10.00 uur gaan de meesten pas open), dus besluiten we later op de dag nog maar even terug te gaan. Voor hoedjes passen is het echter nooit te vroeg.....

Naast Pier 39 liggen de zeeleeuwen in een stukje afgesloten zeehaven. Deze zeeleeuwen, ook wel "Sea Lebrities" genoemd, hebben zich hier verschansd na een grote aardbeving in 1990. Aanvankelijk was het een kleine groep van 10 tot 50 zeeleeuwen, maar in de loop der jaren is deze behoorlijk groter geworden, met name door de aanwezigheid van voedsel, de docks (waar ze op liggen) en het feit dat dit gebied beschermd is. In de winter is het aantal het grootst; in de zomer migreert een gedeelte van de groep naar de Channel Islands.

Het is schitterend om deze dieren van zo dichtbij te bekijken; ze zijn constant bezig om elkaar van de docks te schuiven en elkaar al schreeuwende en meppend duidelijk te maken wie er de baas is.

Fisherman's Wharf is een populaire bestemming voor toeristen; de talloze toeristenwinkels, restaurantjes en andere vormen van vermaak zijn duidelijk niet voor de lokale bevolking bedoeld. Ondanks dat het zo toeristisch is en de echte "fishermen" al jaren elders vertoeven, vind ik het een heerlijke plek om rond te hangen. De visgeur in je ene neusgat, terwijl je vanuit je andere ooghoek Alcatraz ziet liggen en met een beetje mazzel een meeuw zijn behoefte op je hoofd laat vallen. Het kan best fris zijn aan de kust, want je zit hier tenslotte aan de Pacifische Oceaan; een stevige wind heerst er eigenlijk altijd wel.

Dennis en Serge hebben een zwak voor chocolade en het is dan ook bijna onmogelijk voor hen om zonder wat te kopen (lees: eten) langs een Chocolate Store te lopen. Ghirardelli is van oorsprong een chocolatier uit San Francisco en zijn sporen zijn nog te vinden in de twee chocoladewinkels die hier te vinden zijn. Ik geef toe: de geur die je buiten al begroet vanuit de winkel is zo goed als onweerstaanbaar, maar ik laat dit hapje toch maar aan me voorbij gaan....

In San Francisco vind je natuurlijk de cablecars. In een stad als San Francisco, dat op heuvels is gebouwd, bleek deze vorm van transport ideaal. Voor 1880 gebruikte men hier nog paarden voor het transport, maar hier kleefden dermate veel nadelen aan dat Andrew Smith Hallidie een manier bedacht om met ondergrondse kabels de karren naar boven (en beneden) te krijgen. De cablecar was geboren.

Een leuk winkelcentrum is The Cannery, gelegen aan de Beach St./ Larkin St., dit was vroeger een conservenfabriek waar het fruit van Delmonte ingeblikt werd. Het aanbod van winkels is net iets anders, dan op de rest van Fisherman's Wharf.

Lombard Street is een van die steile straten boven op Russian Hill, zo niet de steilste. Serge dacht dat het wel leuk was om hier naar toe te lopen en dan ook weer naar beneden te lopen. Leuke ideeen heeft die Serge! Zes blocks bergopwaarts is geen kattenpis voor dit a-sportieve gezelschap. Al hijgend kwamen we boven, waarna we, geholpen door de zwaartekracht, weer naar beneden gingen. Het uitzicht bovenaan is werkelijk schitterend. De eerste straatjes bovenaan verlopen in een zigzag-motief, omdat het anders te steil zou zijn om met de auto te rijden. Later die dag doen we hetzelfde nog eens over, maar nu met de auto. Ik moet zeggen dat ik het al lopende toch veel minder eng vond!

Dit zie je dus als je bovenaan Lombard Street staat. Op de foto maakt het niet zo veel indruk, dan wanneer je er werkelijk staat.

Eenmaal beneden is de puf qua lopen er even uit; dus pakken we de bus naar Union Square. Hier vind je de grote department stores en de duurdere hotels. Fred begint werkelijk te stralen als we hier arriveren: de Disney Store is er te vinden!! Een klein kwartiertje later is hij de trotse eigenaar van een heus aquarium; die van Finding Nemo wel te verstaan, in snowglobe-vorm. Het is werkelijk een schitterend ding, maar het belooft wat voor de omvang van de bagage die we straks weer mee moeten nemen..... Na wat te hebben gesnuffeld en geshopt in zaken als Virgin, Victoria's Secret en een overheerlijk kopje koffie bij Starbucks, treffen we een zaak waar ze massagestoelen verkopen. Terwijl je rug wordt gemasseerd, worden je kuiten nog even lekker gekneed.... zaaaalig na zo'n dagje lopen!! We waren er niet weg te slaan :)

Het pyramide-achtige gebouw heet Transamerica en het is één van de gezichtsbepalende gebouwen in de stad. Het is ook het hoogste gebouw in de stad.

Aangezien we alle vier al eens eerder in San Francisco zijn geweest, slaan we bewust bepaalde dingen over. Bovendien zijn we hier ook maar één dag en dan moet je prioriteiten stellen. Alcatraz heeft Dennis als enige nog niet gezien, maar dan ben je al snel een halve dag mee kwijt, plus dat je het echt maanden van te voren moet reserveren. We hebben er in een eerder stadium al voor gekozen om dat dus niet te gaan doen, maar mocht je voor het eerst naar San Francisco gaan en je hebt de tijd; ga het zeker bekijken! En reserveer dus flink van te voren! Andere tips zijn: Haight-Ashbury (gezellige, sfeervolle, hippie-achtige straat/wijk), Powell Hyde line (cable car).

Waar we wel nog even doorheen willen lopen is Chinatown. Hier vind je een en al Chinese winkeltjes, met de meest vreselijke prullaria. Je mond valt soms gewoon open met alle vreselijke kitsch die hier te vinden is. Maar het is wel leuk om er even doorheen te lopen. Het valt me wel op dat er meer zwervers zijn gekomen en dat ze ook wat aanhoudender zijn dan ik hier gewend was. Gelukkig heb ik drie sterke, stoere mannen bij me :)

Chinees eten kun je hier prima doen. Wil je écht Chinees eten; ga dan naar het restaurant waar de meeste Chinezen te vinden zijn; daar is het meestal goed.

We pakken de bus terug naar Fisherman's Wharf; de winkels zijn ondertussen wel weer open daar en ik wil nog even naar de kerstwinkel die daar altijd te vinden was (en waar ik dan ook weer te vinden was... kerstgek als ik ben). Jammer genoeg zijn ze net aan het verbouwen en moet ik het doen met een klein hok waar ze afgeprijsde kerstspullen verkopen... en er zit er niet één bij die ik leuk vind. :( Bummer.....

Dan maar even mijn verdriet wegdrinken met een Margarita. Dat helpt meestal wel goed bij dergelijk leed...

Serge als Forrest Gump.... (dat gezicht trekt hij dus speciaal voor de foto..)

Op Pier 39 voor een groepsfoto.

We pakken de auto en stom als we zijn, zijn we vergeten een stempeltje te vragen bij het restaurant waar we net voor een grote som geld drank naar binnen hebben zitten gooien. Nu krijgen we geen korting op de parkeerkaart en moeten we de volle mep betalen. Maar ach... gedeeld door vier valt de schade wel mee.

We gaan een stukje rijden; op zoek naar Mel's Diner. In het verleden hebben Serge en ik hier al eens gegeten en dat was een goede ervaring. Aangezien Dennis een vreselijk, onbedwingbare behoefte heeft aan een hamburger, lijkt ons Mel's een goed adres... maar waar zat hij ook al weer?? We gokken op Lombard St en zijn even later blij verrast als hij daar ook daadwerkelijk te vinden is. Nog even doorrijden om wat kiekjes van de Golden Gate Bridge te maken vanaf beide Vista Points en dan is het tijd om onze knorrende maagjes te vullen....

Een hamburger om in weg te bijten, heerlijk!!! De milkshakes zijn hier trouwens echt super, de bananenshake helemaal!

Terug naar het motel, maar natuurlijk moeten er eerst even wat biertjes gekocht worden voor die avond... en die vind je natuurlijk in de supermarkt. Terwijl Serge die avond zijn eerste verslagje met foto's op het forum plaatst, praten we nog even gezellig bij over deze dag. Morgen gaan we ons eerste pretpark bezoeken: Marine World.