Naar deze dag heb ik echt uitgekeken. De hele week loop ik al te drammen wanneer we naar Magic Kingdom gaan en vandaag is het zo ver! Als klein kind zag ik dat blauwe kasteel al staan op TV en nam ik me voor daar ooit nog eens te staan.Het belooft vandaag een mooie dag te worden; de zon staat al hoog aan de hemel en alle voorspellingen zijn even positief. 

 

Magic Kingdom is opgedeeld in 6 gedeelten en de Main Street.Voor ons zijn de meeste en leukste attracties te vinden in Tomorrowland. Aan de Extra TERRORestrial Alien Encounter, hebben Ian en Serge goede herinneringen. Volgens hen ga ik dit heel eng vinden. Ik moet bekennen dat ze de spanning aardig op weten te bouwen en dat je soms gaat twijfelen aan wat echt is en wat niet…Voordat we verder gaan besluiten we alvast te reserveren voor de lunch in Chrystal Palace; eten met Disney-figuren, dat wil ik niet missen! 

In Buzz Lightyear’s Space Ranger Spin schieten we met onze space-guns op de targets die we onderweg tegenkomen. Deze keer had ik duidelijk wat meer moeite om in de roos te schieten… een echte spacecadet zal ik nooit worden.Echt lange wachtrijen komen we vandaag weer niet tegen, maar het is hier wel beduidend drukker dan in andere parken. De gemiddelde wachttijd is vandaag toch wel een kwartier.Voor Space Mountain besluiten we vanwege de wachttijd (30 minuten) een fastpass te halen en stappen terwijl we wachten in de kleine monorail die ons alles laat zien dat er te zien is in dit gedeelte van het park. Als we uitstappen (en Marieke weer wat nicotine in haar lijf heeft… remember Disney??) mogen we de speciale wachtrij al betreden. Best wel gênant hoor, zo’n fastpass, we liepen zo langs een behoorlijke wachtrij heen. Maar ja; iedereen kan een fastpass halen, dan moeten ze dat ook maar doen.Wat een leuke en mooie achtbaan is Space Mountain. Helemaal in het donker, met onverwachte bochten, heuvels en dalen. Alles dat je onderweg ziet zijn de talloze sterren en de vage contouren van andere spaceracers. Bijzonder soepel deze baan.Racen in een bijna levensechte indycar; in Tomorrowland kan het allemaal. De snelheid ligt niet echt hoog; het sturen is een ramp, maar de funfactor is hoog. Wel bizar dat in zo’n milieuvriendelijk park een dergelijke attractie staat: alle auto’s lopen op benzinemotoren en dat is te ruiken.The Carousel Of Progress is de laatste attractie die we in Tomorrowland aan doen. Een attractie waar bij wordt verteld dat het één van de favorieten van Walt Disney zelf was. Het is niets meer dan een ronddraaiend theater waar diverse animatronics je een reis door de tijd laten maken en je laten zien in hoeverre de techniek in het huishouden de afgelopen eeuw is veranderd. Best interessant; alleen krijg je dat vreselijke liedje niet meer uit je hoofd. 

 

Als ik op mijn horloge kijk is het half twee… lunchtime! We zetten het op een holletje richting Chrystal Palace, waar we ons moeten melden en op een bankje buiten moeten wachten totdat we worden opgehaald.Het buffet binnen, All You Can Eat, is een lust voor het oog, een streling voor je tong en een paar kilo’s voor je buik. Maar op zulke dagen ga je even niet aan je gewicht denken, behalve als je broek op een ochtend wat minder makkelijk dicht gaat dan anders.Tijdens het eten worden we verrast door Winnie, Tigger, Piglet en Eeyore, die natuurlijk allemaal met mij op de foto willen. Een drie kwartier later lopen we met een zeer goed gevulde maag weer naar buiten; dit buffet was het geld meer dan waard. Zulk heerlijk eten in een pretpark is zeldzaam. 

We gaan op zoek naar een goed plekje om de parade te bekijken, die om drie uur gaat beginnen. Gelukkig waren we niet de enigen die op dat idee zijn gekomen; de gehele route staat bijna al vol. De parade bestaat uit een stuk of zes praalwagens, waar diverse Disney-characters op, voor, achter of in te vinden zijn. Om de zoveel meter stopt de parade en worden kinderen uit het publiek gehaald om actief deel te nemen aan het een of ander. Prachtige kostuums, maar in deze hitte lijkt het me niet prettig om in die dikke pakken te lopen. 

 

Met een kwartier is de parade al weer langs ons heen en gaan wij een nat pak halen in Splash Mountain. Ik heb trouwens zelden zo’n lange waterride gezien en gedaan; de gehele rit duurt voor mijn gevoel wel een minuut of tien. Het enige moment tijdens de rit dat er echt een nat pak dreigt, is wanneer je de bocht na de drop indraait en de volgende bot langs de drop naar beneden glijdt. Verder blijf je in deze rit, schrikbarend droog.Big Thunder Mountain Railroad: één van de weinige keren dat ik het wel leuk vind om in een trein te stappen. Als je dagelijks op de NS bent aangewezen, gaat de lol in “treinen” er snel van af. Heerlijk om zonder vertragingen en storingen van een treinrit te kunnen genieten. 

 

We laten Frontierland voor wat het is en gaan op avontuur in Adventureland. Hier vinden we ondermeer de nieuwste attractie in Magic Kingdom, the Magic Carpets of Aladdin. Zittend in een tapijtje draaien we in rondjes, met het stuur kunnen we van boven naar beneden, met de knop van achteren naar voren. Weinig thrill, maar leuk voor de kids.Pirates of the Carribean voert ons in een bootje door de duistere wereld van piraten en zeerovers. Aardig, maar Adventureland is naar mijn idee niet geheel dekkend voor het niveau van de attracties… 

Fantasyland dekt de lading voor mijn gevoel net iets meer. Na een rondje It’s A Small World (waar we een enorme boot voor ons drieën hadden), doen we nog een rondje, maar dan in Peter Pan’s Flight. Deze attractie doet me wat denken aan ET in Universal; ik vind hem erg mooi, maar ook erg kort. Verdere attracties in dit gedeelte laten we maar links liggen… ze zijn grotendeels gericht op kleinere kinderen. 

Op Liberty Square vind je naast een replica van de Liberty Bell, ook één van de weinige spookhuizen in Orlando. The Haunted Mansion is aan de buitenkant het mooiste spookhuis dat ik heb gezien. Volgens de medewerkers kunnen we makkelijk met z’n drieën in een bakje, maar volgens mij hadden ze hun bril niet op. Helemaal vastgeklemd tussen Ian en Serge leggen we een fraai en ‘geestig’ parcours af. 

Rest ons alleen nog Mickeys Toontown Fair: een vrij nieuw gedeelte, ook weer voornamelijk gericht op kinderen. De stijl van bouwen is kleurrijk en fantasievol; ik kan me voorstellen dat kinderen dit echt prachtig moeten vinden.Tot onze teleurstelling is de coaster die op de parkmap is afgebeeld, The Barnstormer, slechts een rollerskater en legt hij maar één rondje af, maar mooi is hij absoluut! 

Via de Main Street lopen we langzaam weer naar de uitgang. Het is inmiddels ook al weer zes uur. Met de nodige souvenirs in de tas stappen we in de monorail die ons weer terug naar de parkeerplaats brengt.