Ons laatste ontbijt in de Ponderosa. Raar hoe snel je bepaalde zaken als normaal gaat zien op vakantie. Ik heb normaal gesproken al drie dagen voor vertrek heimwee, maar nu begint het pas de laatste dag. Ik heb nergens meer zin in; heb alles gedaan wat ik wilde doen; ik wil nu naar huis. Ons vliegtuig vertrekt pas om 19.10 uur (volgens Martinair vertrekt de vlucht gewoon op tijd) en we willen pas rond 15.00 uur op het vliegveld zijn.Nog maar even naar Downtown Disney en wat shoppen in nabijgelegen winkels, maar op een gegeven moment zijn we echt klaar.Als we om 15.00 uur aankomen op het vliegveld van Orlando, nadat we de auto weer netjes bij Alamo hebben afgeleverd, staat er een enorme rij bij de balie van Martinair. Iedereen heeft natuurlijk vroeg willen inchecken. Om 16.15 uur zijn we eindelijk aan de beurt. Alle scherpe voorwerpen zitten in de koffer, we zijn goed voorbereid uit het motel vertrokken. 

 

De ervaring heeft ons geleerd dat het eten bij Martinair geen vetpot is, laat staan echt smakelijk, dus eten we ons nog even goed vol bij de Burger King. We doen wat laatste inkopen om van de resterende dollars af te komen en lopen vervolgens naar de gates te lopen. Eerst wordt onze handbagage aan een zeer grondige scan onderworpen en worden de heren nog op metalen voorwerpen gecontroleerd. Ik zie er schijnbaar erg onschuldig uit, want ik mocht zo doorlopen. Even wat sigaretten belastingvrij inkopen…. Volgens de dame mochten we het five-pack zo meenemen, dat was nog onder de limiet. Dom als ik ben vertrouw ik er ook nog op. Normaal koop ik nooit sigaretten op de terugweg, omdat ze niet echt voordeliger zijn.. nu scheelt het zoveel dat ik het voor een keer maar doe… 

De vlucht heeft iets vertraging, maar om iets voor achten zitten we dan echt in de lucht. Een beetje turbulentie in het begin, maar later een rustige vlucht. Ook nog eens een leuke film (Bridget Jones Diary), mijn reis kan niet meer stuk… op het inderdaad niet te eten eten na… en de irritante dames die in de stoelen naast ons zaten.Het houd je onbewust wel bezig, vliegen is op dit moment anders dan dat ik het hiervoor heb ervaren. Ik ben ook blij als we weer Amsterdamse grond onder de vleugels hebben. Het is 10.40 uur Nederlandse tijd als de sluis opengaat.Het loopje door de douane gaat deze keer jammer genoeg niet zo vlot als anders, want Marieke heeft dus wel teveel belastingvrije pafkes bij zich…. Of ik even 200 gulden belasting wil betalen. Natuurlijk….. met alle liefde. Nu is de knip echt leeg…. 

Heerlijk om de familie weer te zien en alle verhalen aan een gewillig oor kwijt te kunnen. Tijdens de reis naar huis val ik eindelijk in slaap, slapen in het vliegtuig lijkt aan mij niet te zijn besteed. Thuis drink ik een heerlijk bakje Senseo Crema en geef mijn lieve katten een flinke knuffel… ik ben weer thuis, met genoeg verhalen voor de komende maanden en genoeg herinneringen om lange tijd op te teren.Het was een supervakantie, ik heb intens genoten!