dag1

Vandaag gaat de wekker weer erg vroeg; volgens Serge was het wel even rijden naar Tampa en hij wil er op tijd zijn.. Als we na een klein uurtje rijden aankomen, gaat het park net open…wakker worden doen we wel in Montu.

Montu, genoemd naar een Egyptische zonnegod, is vanaf de snelweg al goed te zien.Een coaster, met 7 inversies en een snelheid van 96 km/h klinkt ons na Kraken, als muziek in de oortjes. Op het buitenste zitje vang je nogal wat wind, dus lopen de tranen me na drie minuten wel over de wangen; wat een snelheid! Als ik uitstap voel ik het zelfs in mijn benen. Een heerlijke ervaring, maar geen coaster om te vaak achter elkaar te doen. Daarom doen we hem nog maar een keer…. maar nu helemaal voorin!

De waterrides in Busch Gardens staan er om bekend nogal nat te zijn en daar heb ik vandaag even geen zin in. Als ik naar de lucht kijk, denk ik dat ik vandaag wel genoeg water over me heen zal krijgen. Serge en Ian zweren echter bij nat worden, maar vandaag gaat Serge wel in waterproof tenue te water in Congo River Rapids (zonder schoenen, met blauwe poncho van Marieke). Onderweg staan er weer die gezellige sproeiers, waar droge omstanders je kunnen voorzien van een extra koude douche. Als ze er even later weer uitkomen, blijkt dat de aanpak van Serge niet voor niets is geweest… Ian is drijfnat….

In vrolijk groen en rood staat Kumba ons op te wachten. Wat een prachtig gezicht is het om al die loopings bij elkaar te zien, vlak voor de ingang. Deze stalen sit-down coaster, met wederom 7 inversies, ziet er indrukwekkend uit voor zijn leeftijd.Ian is nog misselijk van Montu en besluit niet mee te gaan… dus gaan Serge en ik samen. Een pittig ritje en veel minder comfortabel dan ik me had voorgesteld bij een B&M. Als we de lifthill opgaan, hoor je hem al ‘tikken’… aan het einde van de rit zijn mijn oren rood van het heen en weer geschud…. Dit was mijn eerste en laatste rit in Kumba vrees ik..

Gwazy is een van de weinige houten coasters in Florida en ik heb er echt naar uitgezien om deze woody te temmen. Helaas blijkt Gwazy al een tijd lang in onderhoud en is hij voor het publiek gesloten.Naast deze drie grote coasters, kent het park nog twee kleinere achtbanen. De Python (een onooglijke en nogal rammelig uitziende baan) en de Scorpion. Deze laatste is onmiskenbaar een heuse Schwarzkopf looper en ik wil er in! Gelukkig krijg ik Serge nog zover om er in te stappen, anders had ik alleen moeten gaan.Met alleen een lapbarretje en twee andere bezoekers in de backseat, zitten Serge en ik frontseat. Een lol dat je in deze coaster hebt! Ik vond hem stiekem nog leuker dan Kumba…

Rhino Rally is de meest nieuwe attractie in Busch Gardens en we zijn erg benieuwd. We kunnen meteen instappen in de Land Rover, die ons op safari zal meenemen. Serge neemt naast de bestuurder plaats, hij mag onze navigator zijn. Als Serge een gevaar op de weg ziet, moet hij “Vinjari” roepen. Het is een combinatie van een ietwat ruige safari met een waterride. Leuk gedaan en heel erg passend binnen Busch Gardens, wat in hoofdzaak natuurlijk een dierenpark is.

World Rythms on Ice is de naam van één van de weinige shows die Busch Gardens rijk is. In de zaal is het ijskoud (anders smelt het ijs natuurlijk), dus zitten we behoorlijk te kleumen in onze licht natgeregende T-shirtjes. Misschien zijn we wat verwend geraakt qua shows in Disney, maar het spektakel kan ons niet zo boeien. De show zit prachtig in elkaar, de effecten zijn leuk en speels, maar ‘het’ is er niet. Serge valt er zelfs bij in slaap.

Het is twee uur en voor ons gevoel hebben we het hier gezien. Serge ziet het wel zitten om door te rijden naar Sarasota; een kustplaatsje niet ver hier vandaan (aldus Serge). Toevallig hebben ze er ook een Crazy Shirts winkel (de lievelingsshirts van Serge), toevallig de enige in Florida buiten die in Key West. Toevallig hoor….Twee uur later (heel dichtbij dus) komen we aan in het niet zo zonnige Sarasota. Inmiddels is de tropische storm aan de kust van Florida tot een orkaan geworden, luisterend naar de naam Gabrielle… en is zij op weg naar Sarasota…Serge en Ian gaan niet weg voordat ze allebei een Crazy T-shirt hebben gekocht; een vakantie zonder Crazy Shirt is geen vakantie…Eerlijk is eerlijk; Sarasota is een prachtige kustplaats, erg in trek bij surfers. Het is jammer dat de zon ver te zoeken is en de regen in bakken naar beneden komt. Toch belet het ons niet om even lekker uit te waaien op het strand. Serge gaat zelfs pootje baden en vieze beesten fotograferen.

Op de weg hier naar toe hebben we een Applebees restaurant gezien en daar willen we vanavond wat gaan eten. Het duurt even voordat hij weer in het zicht komt, maar met al dat lekkere eten (en drinken), willen we daar best even op wachten.Serge en Ian gaan aan de kip, terwijl ik een stapeltje fajita’s naar binnen werk. Natuurlijk mag een shaker gevuld met frozen Marguarita niet bij mijn eten ontbreken.Terwijl de orkaan ons achtervolgd, rijden we terug naar ons motel. Het dagelijkse verslag online zetten, om vervolgens uitgeput in ons opgemaakte bedje te stappen…..