Als ik die nacht de zoveelste keer uit bed klim om mijn blaas te ledigen (je drinkt wat af in Florida), feliciteer ik met mijn slaperige hoofd mijn lieftallige echtgenoot alvast, die vandaag 31 jaar wordt.Om 9.00 uur hebben we afgesproken met Bas en Mirjam. Gisteravond heb ik de kaart van Mr Coaster al bij de receptie van het motel opgehaald, de kaart van zijn ouders zit in mijn koffer. Serge is verrast door deze onverwachte post; het geeft je net dat beetje meer verjaardagsgevoel.Als even later onze Nederlandse vrienden op de stoep staan, bewapend met hoedjes en toeters kan het feest pas echt beginnen. En het beste begin is natuurlijk een goed ontbijt! 

Islands of Adventure is het park waar Serge zijn feestje wil vieren. Zeg eerlijk; dat wil toch iedereen? Het weer lijkt vandaag nog niet echt mee te willen werken; naast de miezerige regen is het ook nog eens veel frisser dan de afgelopen dagen. Mirjam en ik lopen te kleumen en trekken snel onze warme en fraaie poncho’s aan.Het is een vrij nieuw park en dat is ook te merken aan alles. Het niveau van de attracties ligt hoger dan elders, maar ook aan de theming van dit park is fris en origineel. Het mooiste gedeelte vind ik zelf toch wel Seuss Landing; het is zo kleurrijk en artistiek verantwoord, zelfs de stoelen en tafels zijn speciaal voor dit gedeelte ontworpen. Je kijkt je ogen uit als je ziet hoe prachtig de attracties zijn afgewerkt.De Caro-Seuss-el is oogverblindend mooi en we kunnen niet anders dan een ritje maken. Geen spectaculaire inversies, geen G-krachten… gewoon simpele rondjes..The Cat In The Hat, waar je op een bank door de pagina’s van een populair kinderboek rijdt. En natuurlijk de attractie met de langste naam die ik ken “One Fish, Two Fish, Red Fish, Blue Fish”. Het is alsof je weer even een klein kind bent. 

 

 

The Lost Continent. Het klinkt net zo mysterieus als het er uit ziet. Attracties als Poseidons Fury, Dueling Dragons en The Eighth Voyage of Sindbad zijn hier ondermeer te vinden. Vandaag willen we met z’n vieren (Mirjam heeft definitief besloten op onze tassen te passen) frontseat in Fire. De laatste drie ritten in Dueling Dragons waren voor mij en Ian in Ice, nu willen we weten wat het verschil is. Kenners zweren bij Ice, maar schijnbaar ben ik het niet… ik had meer fun in Fire. Voor de geïnteresseerden wil ik ooit nog wel eens uitleggen waarom… 

 

Wat een geluk dat we Fastpassen hebben voor de Sindbad Show… de halve zaal is nog leeg. Sindbad beleeft een spannend avontuur als hij de dochter van de sultan wil bevrijden en de boze heks hem daarin probeert te dwarsbomen. Het verhaal is natuurlijk zo voorspelbaar als een boek van Dick Bruna, maar ik moet zeggen dat de show goed in elkaar zit. Een tikkie humor, veel vuurwerk en natuurlijk veel stunts. De beste stuntshow die ik tot nu toe heb gezien. Gewoon omdat ik wel van sprookjes houd. 

Even verderop staat de The Mystic Fountain. Een fontein die daadwerkelijk met je praat (nee, ik heb geen borrel op als ik dit typ). Niemand van ons staat te popelen om met de fontein te praten, we hebben namelijk deze week al eerder kennisgemaakt. Het is fantastisch leuk om te zien, hoe hij/zij anderen in de boot neemt en verrast met een beetje water. 

The Flying Unicorn is een rollerskater die behoorlijk heftig door de bochtjes gaat. Ik heb toch wel een aantal mensen puffend uit de treintjes zien stappen, die even tevoren nog zingend in Dueling Dragons zaten. 

We lopen volgens het rondje verder en komen bij het gedeelte van het park dat Jurassic Park heet. Drie maal raden wat het thema van dit gedeelte is….Bas en Mirjam weten mij te overtuigen dat ik Triceratops Encounter niet mag missen, al moet ik zeggen dat ze wel een gemeen lachje hierbij om de mond hebben. Na een spectaculaire en lange wachtrij kom ik uit bij ….. Ach, ga het zelf maar bekijken als je er ooit mocht komen. Je mag het niet missen!!! (gelukkig ziet niemand mijn gemene lachje nu). 

Waar het in Jurassic Park natuurlijk allemaal om draait in de gelijknamige attractie… Jurassic Park River Adventure om precies te zijn. We nemen geen enkel risico en verpakken onszelf allemaal in poncho’s. De vaart is wat korter dan ik had verwacht, maar wel heel mooi. De drop is hoog, maar de nattigheid valt mee… 

We zijn nog niet nat genoeg, dus duiken we Toon Lagoon in. Ze noemen het zelf een “wild and wacky island where cartoon and comic characters leap from their page to pull you into their mischievous misadventures”. Toon Lagoon kent twee wetrides, al moet ik zeggen dat soakrides een beter woord is. 

Dudley Do-Rights Ripsaw Falls (mond vol) ziet er prachtig uit en ik twijfel echt: ik heb het niet zo op wetrides, maar deze schijnt echt een must-do-attractie te zijn. Ik pak me maar goed in met mijn blauwe poncho en hoop het meeste water buiten te houden….Een prachtige ride inderdaad, maar droog hield ik het echt niet. Ik was kletsnat… tja.. daar wordt Marieke niet vrolijk van… Dus bedank ik ook vriendelijk voor de eer als de heren even later Popeye & Bluto’s Bilge-Rat Barges induiken. Ook Mirjam houdt een nat pak even voor gezien. De heren kunnen echter hun lol niet op en doen een extra rondje.Bij deze attractie staat een schip, waar vanaf je met grote waterpistolen nietsvermoedende bootvaarders nog een extra douche kan geven. Geen beter vermaak dan leedvermaak schijnbaar. Ian was er even later niet van af te slaan en aan Serge moest zelfs gevraagd worden om zijn pistool af te staan aan andere gasten. 

 

 

Het laatste Island of Adventure is het Marvel Super Hero Island. De meest opvallende attracties hier zijn the Incredible Hulk en Doctor Doom’s Fearfall; deze attracties zie je al van verre boven al het andere uitsteken. De attractie die het minste aan de buitenkant opvalt is the Amazing Adventures of Spiderman, maar qua originaliteit, fun en effecten steekt hij boven alles uit. Spiderman 3D is voor mij dé attractie van Orlando, nagenoeg perfect. 

Doctor Doom ziet er niet erg vriendelijk uit, maar ik had me voorgenomen om vandaag mijn spaceshot-vuurdoop te hebben. Als ik het dan toch ergens moet doen, dan maar in IOA toch? In achtbanen stap ik momenteel met het nodige gemak, maar hier gaat mijn hartje toch wel sneller van kloppen. Mirjam past op onze bagage en met z’n vieren gaan we gezellig in de stoeltjes zitten.Het moment dat een achtbaan omhoog gaat of naar beneden is voorspelbaar, maar dit niet. Dat vind ik het enge aan een spaceshot of freefall, maar misschien is dat nu juist wel het leuke er aan..Voordat ik erg in heb schieten we omhoog en eng? Nee, eigenlijk helemaal niet.. Best wel leuk trouwens. Jammer genoeg erg kort. 

Rest ons alleen nog de Hulk die we met een bezoekje moeten vereren. De rij voor de frontseat is een beetje erg lang, dus duiken we in het tweede treintje. Na de opknapbeurt van begin deze week hopen we op een meer soepele rit. Tevergeefs… de lancering blijft grandioos, maar de rest van de rit is toch wel behoorlijk pijnlijk. Ik hoor de mannen naast me zuchten; ik maak er maar het beste van. De onridefoto is er een van uitersten… 

 

We hebben alles gedaan in IOA dat we wilden doen. Maar we hebben nog wat tijd over. Als we hard doorlopen kunnen we nog net Terminator 3D show zien in Universal Studios. 

Om 18.00 uur gaat het park echt dicht en besluiten we ons eerst even op te frissen. Na zo’n dagje parken vind ik het heerlijk om even wat droogs aan mijn lijf te voelen.Het weer is in de loop van de middag enorm opgeklaard en het ziet er naar uit dat het een goede avond is om te skycoasteren. Serge twijfelt nog steeds, de hele week heeft hij naar dat ding tegenover ons hotel lopen kijken en het enige dat hij kon uitbrengen was: “het is wel hoog hè..”. Ik denk niet dat hij er vanavond in gaat hangen, maar goed.. we gaan ons eerst moed in eten bij de Pizza Hut.Vanavond hebben we ober uit de hel geloof ik; ik heb zelden iemand gezien die zo vreselijk overdreven te werk ging, zo verliefd was op zijn eigen stem en zoveel fouten maakte. Maar het eten was heerlijk!! 

Als we naar buiten lopen begint het inmiddels al donker te worden. Ons motel ligt vlak bij Oldtown in Kissimee (oud gedeelte van Kissimee, waar nu veel vermaak te vinden is). In Oldtown is ook de Skycoaster te vinden, 100 meter hoog en daarmee volgens de eigenaar de hoogste ter wereld. Deze avond is er ook een bijeenkomst van Hotrods (oude auto’s die helemaal opgeknapt en opgepoetst zijn) in Oldtown. Er zijn diverse winkeltjes, barretjes en attracties te vinden; er hangt een hele gezellige sfeer en we gaan eerst alles op ons gemak bekijken (Serge heeft bedenktijd nodig).Na een uurtje hobbelen door Oldtown komt het moment van de waarheid; na veel wikken en wegen besluit Serge het niet te doen. Hij is er nog niet klaar voor. Ik kan hem volledig begrijpen, al hoewel er wel iets bij me kriebelt…Bas gaat dus alleen, hij wil het absoluut doen. Knap hoor, want 100 meter aan zo’n koordje bungelen lijkt enger dan je denkt.Het duurt even, maar dan is Bas aan de beurt. Als hij omhoog wordt getakeld veranderd hij steeds meer in een klein stipje… maar opeens komt hij joelend voorbij zwengelen..Zo te zien vind Bas het geweldig en dat zagen we goed.Nu Bas is geweest en het zo leuk heeft gevonden, dat hij nog een keer wil… wil ik misschien ook wel. Maar niet zonder Serge.. ik vind het namelijk prettig om enge dingen met mensen te doen die net zo bang zijn als ik. Serge twijfelt, maar gaat echt niet.Bas gaat een tweede keer alleen. Wat een held. 

Het was een lange, maar gezellige dag. Maandag gaan Bas en Mirjam weer terug naar Nederland, wij blijven tot donderdag.Morgen gaan we voor de verandering eens niet naar een pretpark… we gaan naar het strand.